အေဝးက ၾကည့္ရင္ တမ်ိဳးေလးလွတဲ့ စိန္႔ေပါၿမ့ိဳရဲ့ ည႐ႈခင္းဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္လွ၏
(မင္းစုိးစံ)
ပိုးကရင္စာအေရးအသား(ဖႜဳံလိက္ထူ႔လီ)နဲ႔ပတ္သက္လို႔ က်ဳပ္အျမင္ကို နည္းနည္းေရးသားတင္ျပခ်င္ပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ဒီကေန႔ က်ဳပ္တို႔ကရင္ VCD (Video Compact Dick)ေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ DVD (Digital Video Dick)ေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ သီခ်င္းေခြ (Karoke) ေတြမွာစာအေရးအသား ေတြမွားေနတာ သတ္ပုံေလးေတြမွားေနတာေတြ႔ရ,သလို ဗ်ည္းစာလုံးေတြ မမွန္တာေတြ႔ေနရပါတယ္။
အဲဒီလိုမေျပာခင္မွာ တင္ႀကိဳေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်ဳပ္ရဲ့ေရးသားခ်က္ေတြအေပၚ စာဖတ္ၾကတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ တခုခုျပန္တုန္႔ျပန္ေစခ်င္ပါတယ္၊ ဒါတင္မက အခုလိုေရးသားတင္ျပလိုက္တဲ့က်ဳပ္ဟာ စာေပအေရးအသားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စာေရးဆရာတေယာက္မဟုတ္တဲ့အတြက္ အားနည္းခ်က္ေတြအမ်ားႀကီးရွိႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္စာဖတ္သူတို႔အေနနဲ႔ တစုံတရာ တုန္႔ျပန္ေရးသားအႀကံျပဳေဆြးေႏြး ၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ က်ဳပ္တို႔ရဲ့ကရင္ စာေပဟာ အျခားဘာသာစာေပေတြလို ေရရွည္တည္တံ့ႏိုင္စရာရွိႏိုင္ပါတယ္၊ ေဆြးေႏြးအႀကံေပးတာေတြ ေ၀ ဘန္သုံးသပ္တာေတြအားနည္းမယ္ ေ၀ဘန္သုံးသပ္မႈေတြမရွိဘူး ဆိုရင္ေတာ့ အားရစရာအေၾကာင္းမျမင္ပါဘူး။
က်ဳပ္ငယ္ငယ္တုန္းက မဂၢဇင္းတခုမွာ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ၀င္းဦး ေရးခဲ့တဲ့ စာေၾကာင္းေလးတခုကို သတိရလို႔ ေရးျပပါရေစ။
ဘယ္လိုေရးထားသလဲဆိုေတာ့ အုိမင္းျခင္းကိုမည္သည့္အရာမွ် မလြန္ဆန္ႏိုင္ သို႔ေသာ္ အခိုက္အတန္႔ဟန္႔တား ႏိုင္၏ တဲ့၊ အဲဒီလိုကိုေရးထားတာပါ၊ စာဖတ္သူတို႔အေနနဲ႔ဘယ္လိုနားလည္လက္ခံသလဲဆိုတာ က်ဳပ္မသိေပ မယ့္ က်ဳပ္နားလည္သလိုေျပာခ်င္တာက မျမဲျခင္းတရားသေဘာကို ဘယ္သူမွမလြန္ဆန္ႏိုင္ၾကပါဘူး၊ ဒါေပ မယ့္ ခဏတျဖဳတ္ေတာ့ ထိန္းထားႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာလိုျခင္းျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီကေန႔လူ သားေတြဟာ အသက္ပိုရွည္ေအာင္၊ က်န္းမာေအာင္၊ ႏုပ်ိဳေအာင္ နည္းလမ္းရွာေဖြက်င့္ၾကံအားထုတ္ေနၾကတာ အားလုံးအသိပါပဲ၊ ဥစၥာကိုကံေစာင့္ အသက္ကိုဥာဏ္ေစာင့္ ဆိုတဲ့စကားပုံကိုလက္ခံလို႔ အဲဒီလိုလုပ္ၾကတာ မ်ား လားေတာ့ မဆိုတတ္ဘူး။
ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ပိုးကရင္စာ(ဖႜဳံလိက္ထူ႔လီ)ဟာ အနိစၥ မၿမဲျခင္းတရားကို တေန႔ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရ မွာျဖစ္ေလေတာ့ တိမ္ေကာမယ္၊ ပေပ်ာက္မယ္ ဒီျဖစ္စဥ္ကေတာ့ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲပါ၊ အဲဒီေတာ့ ေစာေစာ စီးစီးမတိမ္ေကာမပ,ေပ်ာက္ရေလေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္းသြားရမွာကေတာ့ အားလုံးရဲ့တာ၀န္ပါ၊ အဲဒီလိုထိန္း သိမ္းရာမွာလည္း တာ၀န္အရ,ထိန္းသိမ္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ လိုလိုလားလားထိန္းသိမ္းခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ ထိန္းသိမ္းမွ သာ ပိုၿပီးခိုင္ၿမဲသလို ရင္ထဲမွာလည္းေၾကနပ္ပီတိေတြျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဗမာစာအေရးအသားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သတိျပဳမိတာေလးတခုထည့္ေရးပါရေစ၊(ဆရာႀကီးလုပ္တာမ ဟုတ္ဘူးေနာ္) က်ဳပ္တို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ၀တ္ဆံႏွစ္လုံးေပါက္ဆိုတာသင္ခဲ့တယ္ဗ်၊ ဥပမာဗ်ာ ပန္း ဆိုပါစို႔၊ ပန္း ကို ပေစာက္ေရး နသတ္ပန္ ၀တ္ဆံႏွစ္လုံးေပါက္ ပန္း၊ အဲဒီလိုသင္လာတာ၊ အတန္းျမင့္လာေတာ့ ေရွ႕ဆီးတဲ့ ဗ်ား။ ဥပမာ ပေစာက္ေရး နသတ္ပန္ ေရွ႕ဆီးပန္း။ အဲဒီလိုျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေရွ႕ကေပါက္ဆိုတာျဖစ္လာ ျပန္တယ္၊ ဥပမာ ပေစာက္ေရး နသတ္ပန္ ေရွ႕ကေပါက္ ပန္း။ ဗမာစာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဲဒီလိုသင္ခဲ့ရတာ။
ဗမာ့စာေပေခတ္ေရဆီးေၾကာင္းေၾကာင့္လို႔ေျပာမလား၊ က်ဳပ္လည္းနားမလည္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ေက်ာ္ေအာင္စံထား ေရးသားတဲ့ ေ၀ါဟာရတၳပကါသဏီက်မ္းက ဗမာစာအေရးသားေတြ မွာေတာ့ ၀တ္ဆံပဲေခၚေခၚ၊ ေရွ႕ဆီးပဲဆိုဆို ေရွ႕ကေပါက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္တို႔ကရင္စာလို အစက္ကေလး တလုံး ထည့္ေရးတာကိုေတြ႔ရတယ္၊ က်ဳပ္လည္းမသင္ခဲ့ရေတာ့ ဗမာလိုဘယ္လိုအသံထြက္သလဲဆိုတာ မသိဘူး။
က်ဳပ္တို႔ကရင္စာမွာက ဥပမာ ၀ ၀တ္ဆံႏွစ္လုံးေပါက္ဆိုရင္ ဗမာလို ၀ါးလို႔အသံထြက္တယ္၊ ၀ေရးခ်ဆိုရင္ ဗမာလို ၀ါလို႔အသံထြက္တယ္၊ ၀ေရးခ်၀တ္ဆံတလုံးဆိုရင္ေတာ့ ၀ါးမဟုတ္၀ါမဟုတ္တဲ့ ၀ါးနဲ႔၀ါရဲ့ ၾကားသံထြက္ တယ္၊ အခုအခ်ိန္မွာ ဗမာစာအေရးအသားေတြမွာ ဆရာေတာ္ေက်ာ္ေအာင္စံထား ေရးသားခဲ့တဲ့ ေ၀ါဟာရတၳ ပကါသဏီက်မ္းထဲကလို ၀တ္ဆံတလုံးထည့္မသုံးေတာ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို က်ဳပ္ေမးေမးေန မိတယ္။
ဒါေတြအသာေခါက္ထားၿပီး ကရင္စာအေရးအသားဘက္ကို ဆက္သြားပါ့မယ္၊ (ကိုယ့္စာေပအေၾကာင္းကိုယ္မ ေျပာပဲ တျခားအေၾကာင္းလွ်ာရွည္ေနလို႔ တမ်ိဳးထင္ေနၾကမလားမသိဘူး) တခုေတာ့ေျပာပါရေစ ေရွ႕ဆက္ေရး မယ့္ စာေတြထဲမွာ ဗမာလိုအသံထြက္ကို ဗမာစာအေရးအသားနဲ႔ေရးမွာဆိုေတာ့ ၀တ္ဆံတလုံးကိုထည့္ေရးသြား မွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ဗမာစာေပအေရးအသားကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္လိုတဲ့ဆႏၵမရွိဘူးဆိုတာကိုေတာ့ ႀကိဳ တင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ဦးစြာပထမ ကရင္စာေတြမွာ အသံမၿငိမ္တဲ့ ဗ်ည္း စာလုံးေတြထဲက အခ့်ိဳကိုေရးျပခ်င္ပါတယ္။
ဘာၟ ဘေက၀္လင္ေဍအာ ဘာ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယါ့လု္ဖႜဳံး ဘာၟ (ဖ်ာၟ) စာသင္ေက်ာင္း
ဘာ့ ဘေက၀္လင္ေဍအာ ေဆ၀္ဖႜဳံးဖင့္လး ဘာ့ (ဖ်ာ့) ေစ်း
ဘိင္ ဘေက၀္ထင္းေဍအိ ငးေခြ၀္ကါင္းဘိင္ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယာ့လု္ဖႜဳံး ဘိင္ၟ (ဖိန္ၟ) ဘိန္း
ေဘင္ၟေအေကဍိင္ေဍဘ ငးေခြ၀္ကါင္းေဘင္ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယာ့လု္ဖႜဳံး ေဘင္ၟ(ေဖ်ာင္ၟ) ေဆးေျခာက္
ဘ (ဘကုဂ္ဆုဂ္))ျဖစ္ေပမယ့္ တခါတေလ ဖ (ဖးဖိုတ္ကါင္)အသံထြက္ၿပီး တခါတရံမွာ ဖ် ဆိုတဲ့အသံ ထြက္ ပါတယ္။
ဗ (ဗလင္အုင္း)ျဖစ္ေပမယ့္ တခါတေလ ပ(ပးအင္ထင့္) အသံထြက္ၿပီး ဖ(ဖးဖိုတ္ကါင္) အသံထြက္တဲ့အ ခါမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။
် ယပင့္မပါေပမယ့္ ် အသံထြက္တဲ့ အေရးအသားေတြလည္းရွိပါတယ္။
တျခားက်ဳပ္မသိတာေတြ ဗမာလိုဘာသာျပန္ရခက္တဲ့ေ၀ါဟာရေတြ တပုံတမ,ႀကီးရွိပါေသးတယ္။
စာလုံးေပါင္းဆိုတာကေတာ့ အားလုံးသိၿပီးသားပါ၊ဘယ္လိုစာေပမ်ိဳးမွာမဆို မွားရင္မွားသလို အဓိပၸါယ္လြဲတတ္ ပါတယ္။
ဥပမာ အွ္ဆံင္းလာၟဆၚ ဆိုတဲ့ ၀ါက်ေလးတခုကိုေရးၾကမယ္ဆိုပါစို႔။
တခိ့်ဳေရးတာက အွ္ဆံင္လာဆၚ။ အွ္ဆံင္းလာဆၚ။ အွ္ဆံင့္လာဆၚ။ အဲဒီလိုေရးေတာ့ အဓိပၸါယ္ မရွိတာ၊ ဘာမွန္း မသိႏိုင္တာေတြ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္စာေပကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ကပ်က္ကေခ်ာ္ေရးေနမွေတာ့ စာ ေပခိုင္မာမွာမဟုတ္တဲ့ေနာက္ ေရရွည္တည္တံ့ဘို႔ဆိုတာ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
ဆံင္ ဆးေဆ၀္ဖႜဳံးဖင့္ေခါဟ္ငးေခြ၀္ကါင္း ဆံင္ ဆိုတဲ့စာလုံးရဲ့အဓိပၸါယ္က ကရင္စကားမွာက်ဳပ္ေတာ့မၾကားဘူး ပါဘူး။
စံင္ စေဆ၀္ဖႜဳံးဖင့္ေခါဟ္ ငးေခြ၀္ကါင္း စံင္(က်ံင္) ဆိုရင္ေတာ့ အဓိပၸါယ္က
စံင္(က်ံင္)ထင္းပႝါင့္ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းညွိျခင္း
ဆံင့္ ဆေဆ၀္ဖႜံဳးဖင့္ေခါဟ္ ငးေခြ၀္ကါင္း ဆံင္ ေဆ၀္ဖႜဳံးဖင့္လး ဆံင့္ ဆိုရင္ေတာ့ အဓိပၸါယ္က
ဆံင့္ေမ၀္ဆံင့္သိုင့္ ထမင္းဟင္းမ်ားခူးခပ္ျပင္ဆင္ေပးျခင္း
ဆံင္ၟ ဆေဆ၀္ဖႜံဳးဖင့္ေခါဟ္ ငးေခြ၀္ကါင္းဆံင္ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယာ့လု္ဖႜဳံး ဆံင္ၟ ဆိုရင္လည္းအဓိပၸါယ္က
ေထါဟ္ဆံင္ၟလင္ လ္ုသိင္းထါင္ခီ့ သစ္ကိုင္းဖ်ားမွာ ငွက္နားေနတယ္။
က႟င္ယူ ဆံင္ၟလင္လု္ က႟င္ယူေသႝ၀့္အို၀္ယုဂ္ ေလယာဥ္ပ်ံက ေလယာဥ္ကြင္းထဲမွာ ဆိုက္ေနၿပီ။
အု္ဖူၟမူးလံင္ဆံင္ၟ အု္၀ဲါခြါ႔ သူ႔အစ္ကိုကို သူ႔ညီမက လိုက္ေခၚေနတယ္။
လာ လေက၀္လင္ေဍအာ လာ ဆိုတာကိုေတာ့ သိမွာပါ။
လ(စႏၵာ) လ(တလ၊ ႏွစ္လ၊ သုံးလ)
လာသး လေက၀္လင္ေဍအာ လာ သးေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယါ့ဏီ့ဖႜဳံး သး လာသး ဇီးျဖဴသီး။
လာထုင္း လးေက၀္လင္ေဍအာ လာ ထးေက၀္ဍိင္ေဍအု ငးေခြ၀္ကါင္းထုင္ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယါ့ဏီ့ဖႜဳံး ထုင္း လာထုင္း ဇီးျဖဴပင္။
လာၟ လေက၀္လင္ေဍအာ ေဆ၀္ဖႜဳံးေမံယာ့လု္ဖႜဳံး လာၟ ဆိုတာက ရည္ရြယ္တာ၊ ျဖစ္ေစခ်င္တာ၊ ေမွ်ာ္လင့္တာ၊ အဲဒီလို အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ပါတယ္။
ေနာက္တခုက ေ႓့သို၀္လာပုင္းအြာ လမင္းလိုပဲ ဆိုတာကို ေရးၾကတဲ့အခါ ေ၀့သို၀္လာပုင္းအြာ ဆိုတာေရးတာ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။
ကရင့္ဗ်ည္းစာလုံး ႓ မရွိလို႔လား၊ မေရးတတ္လို႔လား၊ ဆိုတာေတာ့ က်ဳပ္လည္းမသိဘူး၊ အဲဒီလိုကို ျဖစ္ခ်င္တုိင္း ျဖစ္ ေရးခ်င္တိုင္းေရးေနတာကို ေတြ႔ေနျမင္ေနရပါတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ က်ဳပ္အျမင္နဲ႔ က်ဳပ္သိသေလာက္လက္လွမ္းမွီသေလာက္ က်ဳပ္ရဲ့အသိဥာဏ္ေသးေသးေလးထဲ က လြမ္းေလာက္စရာမရွိတဲ့အျမင္ေလးကို ေရးသားတင္ျပလိုက္တာပါ၊ တတ္လို႔ လူတကာအေပၚဆရာလုပ္ခ်င္ လို႔ ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး၊ က်ဳပ္ကိုယ္တုိင္သိထားတဲ့မျဖစ္စေလာက္ေလးကို က်ုပ္လိုဘ၀တူေတြ သိခ်င္ရင္သိပါ ေစဆိုတာရယ္၊ က်ဳပ္လည္းကိုယ္သိထားတာေတြကို ျပန္ၿပီးမွတ္မိေနရေအာင္ ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေရးလိုက္ တာပါ။
ကရင္စာေပနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေဖၚထုတ္ျမွင့္တင္ထိန္းသိမ္းမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့စကားကို ျပန္သတိရၿပီး ဆက္လက္ႀကိဳးစားေဖၚထုတ္ၾကပါ၊ မျဖစ္မေနကိုလုပ္ၾကပါ၊ တေယာက္ ေယာက္က တစုံတခု တစုံတရာေလး ေရးလိုက္႐ုံေလးနဲ႔၊ ေ၀ဘန္လိုက္႐ုံေလးနဲ႔ လက္ေလွ်ာ့လိုက္တာမ်ိဳးမလုပ္ လိုက္ပါနဲ႔၊ အဲဒီလိုလုပ္လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ အင္မတန္ဆိုးရြားတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္သြားေအာင္ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားကို တြန္းပို႔လိုက္တာနဲ႔ အတူတူပဲလို႔ က်ဳပ္ျမင္ပါတယ္။
က်ဳပ္တို႔ကရင္အမ်ိဳးသားေတြ တိုးတက္သင့္သေလာက္မတိုးတက္တာက ဘယ္ေနရာမွာမဆို ဇြဲရွိရွိမလုပ္တတ္ တဲ့အက်င့္နဲ႔ ျပႆနာကိုေရွာင္တတ္တဲ့အက်င့္ အတိုက္အခံလုပ္ရမွာကိုမေပ်ာ္ပိုက္တတ္တဲ့အက်င့္ အတိုက္အ ခံလုပ္တဲ့လူကို ရန္သူလို႔ျမင္တဲ့အက်င့္ေတြေၾကာင့္လို႔ က်ဳပ္ျမင္တယ္။
ဥပမာ လူတေယာက္က ကုန္စုံဆိုင္ေလးဖြင့္တယ္ဆိုရင္ သူကမဖြင့္ဘူး၊ သူကုန္စုံဆိုင္ဖြင့္ထားတာ ငါလည္းကုန္ စုံဆိုင္ဖြင့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုယွဥ္ရာက်သြားမလား၊ ငါ့ကို အခင္မင္ပ်က္သြားေလမလား၊ သူ႔စီးပြါးေရးထိခိုက္ သြားမလား စတဲ့အေတြးေတြေတြးၿပီး မလုပ္ပဲေနတဲ့လူလိုပါပဲ၊ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လာလဲဆိုေတာ့ အာဏာရွင္ ေတြေပၚေပါက္လာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။(ဆက္စပ္လို႔ရမယ္ထင္တာပဲ)
တဆိုင္ထဲဆိုေတာ့ ဆိုင္ရွင္က စားသုံးသူေတြကို ႀကိဳက္ေစ်းတင္မယ္၊ ေရာင္းခ်င္တဲ့သူကိုမွေရာင္းမယ္၊ မေရာင္း ခ်င္တဲ့သူကို မေရာင္းဘူး၊ ဖြင့္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ဖြင့္မယ္၊ ပိတ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ပိတ္မယ္၊ သူ႔အမ်ိဳးကိုေစ်းတမ်ိဳးထားမယ္၊ တျခားလူကိုေစ်းတမ်ိဳးေပးမယ္၊ မရွိဆင္းရဲသားေတြဆိုရင္ တမ်ိဳးဆက္ဆံမယ္၊ ေနာက္ဆုံးဗ်ာ သူႀကိဳက္သလို လုပ္လို႔ရတယ္၊ ဆုိင္တဆိုင္ထက္ပိုလာၿပီဆိုရင္ သူလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္လို႔မရေတာ့ဘူး။(ရွင္းပါတယ္ေနာ္)
အိုးသူႀကီးဘ၀ဆိုဟာ အင္မတန္ပင္ပမ္းဆင္းရဲပါတယ္၊ ေခြၽးေတြသန္ေတြနဲ႔ ေစတနာထားခ်က္ရျပဳတ္ရ ေၾကာ္ရ ေလွာ္ရသေလာက္ အေကာင္းေျပာခံရတာမရွိပါဘူး၊ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္က လူေတြ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းနဲ႔ေကာင္း ေကာင္းမြန္မြန္ အရသာရွိရွိစားေသာက္ႏိုင္ဘို႔အတတ္ႏိုင္ဆုံးခ်က္ျပဳတ္ေကြၽးေမြးဘို႔ဆိုေတာ့ ဘယ္သူေတြဘာ ေျပာေျပာ စိတ္ဓါတ္မက်ပဲ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ နည္းလမ္းသစ္ေတြရွာၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ႏိုင္ရပါမယ္။
ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ဘာမဟုတ္တဲ့ေ၀ဘန္မႈတခုေၾကာင့္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေၾကာင္း အခ်က္တခုခုေၾကာင့္ အေကာင္အထည္ေဖၚဘို႔ တြန္႔ဆုတ္သြားတယ္ဆိုတာ မျဖစ္သင့္တဲ့အရာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ရယ္၊ စာေပျပန္႔ပြါးတိုးတက္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ႀကိဳးပမ္းေနတာပါလို႔ ဆိုတဲ့စကားမ်ိဳးေျပာဘူးခဲ့တဲ့သူမ်ား ဒီအ ေၾကာင္းကိုဖတ္မိ္သြားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဆက္လက္ပုံေဖၚၾကပါလို႔ ေရးသားအၾကံျပဳရင္း ေခတၱ ရပ္နားပါဦးမယ္။
ကရင္စာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈ တိုးတက္ျပန္႔ပြါးေရးကို အစဥ္ေရွ႕႐ႈလွ်က္
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)
