+လာေရာက္ၾကသူမ်ားအားလုံး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ

+ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္စြာျဖင့္

+မင္းစိုးစံ(အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

+ရွင္မဟာသီလဝံသ ၏ ကဗ်ာ

+ငါသာငါထက္ မာန္မတက္ႏွင့္

+အထက္ေနမင္း ေလးကြၽန္းခ်ဥ္းလည္း

+မလင္းတိမ္တိုက္ တစ္ကြၽန္းမိုက္၏

+ႏိႈင္းလိုက္သည္သာ ဤအရာကို

+ပညာရွိက သတိရလိ႔မ္။

+(ရွင္မဟာသီလဝံသ)

Tuesday, December 8, 2009

အိတ္႐ႈံ႕ထဲမွ စကၠဴစုတ္ေဟာင္းမ်ား

အိတ္႐ႈံ႕ထဲမွ စကၠဴစုတ္ေဟာင္းမ်ား
(မင္းစိုးစံ)

အခန္း(၅)
(ယခင္အပါတ္မွအဆက္)


ကရင့္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးေန႔က်င္းပရန္ ေနာက္ဆုံးအပါတ္အစည္းအေဝး၏ တညေန၌ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့
ထံသို႔ သတင္းႏွင့္ျပန္ၾကားေရးဌာနမွ လူတေယာက္လာေရာက္ေဆြးေႏြး၏၊ အျခားအဖြဲ႔အစည္းမွ
အေရးပါသူႏွစ္ဦးလည္း လိုက္ပါလာသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ခင္ဗ်ားျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ေဆြးေႏြးတာ အဆင္ေျပ
သြားၿပီ၊ ခင္ဗ်ားလုပ္မယ္လို႔ရည္ရြယ္ထားတာေတြကို ဆက္လုပ္ႏိုင္ဘို႔အတြက္ ဒီညအစည္းအေဝးကို
ခင္ဗ်ား မျဖစ္မေနတက္ဘို႔ လိုအပ္တယ္၊ ခင္ဗ်ားမတက္လို႔မျဖစ္ဘူး။

ဒီလိုလူေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္တြဲလုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ မရွိေတာ့ဘူးဗ်ာ

အျခားအဖြဲ႔အစည္းမွလူႏွစ္ေယာက္အနက္ တေယာက္ကဝင္ေျပာ၏

ခင္ဗ်ားစဥ္းစားပါဦးဗ်ာ အခုသူတို႔ဘက္ကေျပာလာတာက ကရင္အမ်ိဳးသားဆင္းသက္လာပုံ ကရင္ႏွစ္ သစ္ကူးေန႔ျဖစ္ေပၚလာပုံ စတဲ့ေဟာေျပာပြဲေတြနဲ႔ အေကၽြးအေမြးကိုစာသင္ေက်ာင္းမွာလုပ္မယ္၊ အမ်ိဳး သားေရးနဲ႔ႏိုင္ငံေရးလို႔ပဲဆိုပါေတာ့။က်န္တဲ့ေဖ်ာ္ေျဖေရးက႑ကို ေဘာ္လီေဘာကြင္း မွာလုပ္ဘို႔သေဘာတူလိုက္တယ္။

ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ မဆိုးပါဘူးဟု ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္။

ေနာက္တေယာက္က ဝင္ေျပာျပန္၏

အခုလာတဲ့လူေတြထဲမွာ ကရင္တေယာက္မွပါတာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားအသိပါ၊ ခင္ဗ်ားတို႔အခ်င္း ခ်င္းစည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖစ္ဘို႔ လာေျပာတာပါ၊ ဒီပြဲဟာဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးတယ္
ဆိုတာ ခင္ဗ်ားအသိဆုံးပါ၊ ကိုယ့္ေၾကာင့္ မျဖစ္သင့္တာေတြျဖစ္သြားရင္ အို…ဗ်ာ က်ဳပ္မေျပာေတာ့ပါ
ဘူး၊ က်ဳပ္တို႔ျပန္ေတာ့မယ္၊ ဒီညအစည္းအေဝးကို ခင္ဗ်ားေရာက္လာလိမ့္မယ္လို႔ က်ဳပ္ယုံတယ္။

ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ သက္ျပင္းရွည္ကိုအခါခါခ်လွ်က္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလေတာ့၏။


အခန္း(၆)

လူအနည္းစုသာတက္ေရာက္ေသာ အစည္းအေဝးခန္းမ,အတြင္းသို႔ ဒီဇဘၤာလ အားကစားပြဲက်င္းပ, ေနေသာေနရာမွလာသည့္ အသံဗလံမ်ားဖုံးလႊမ္းေန၏။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ဒီေနရာဒီေဒသ,ကေနအုပ္စုခြဲၿပီး အၿပီးအပိုင္ေျပာင္းေရႊ႕ၾကရေတာ့မွာျဖစ္
တယ္ ဘယ္ေန႔ဘယ္အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကိုကိုျပန္ေရာက္ၾကမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွအတတ္ မေျပာႏိုင္ဘူး၊ အခ်ိန္ေတြၾကာေညာင္းလာတာနဲ႔အမွ် ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ရင္ေသြးငယ္ေတြ တနည္းအား
ျဖင့္ မ်ိဳး ဆက္သစ္လူငယ္ေတြဟာ မလြဲမေသြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထုံးစံေတြနဲ႔ ကင္းကြာ သြားမွာျဖစ္တယ္၊ မေကာင္းတဲ့အလားလာတခုဆိုတာ အားလုံးအသိပါပဲ

ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ က်င္းပ,ႏိုင္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ မွသူလုပ္ မည့္အစီအစဥ္မ်ားအတြက္ ရွင္းလင္းေျပာဆိုေနပါ၏။

ဒါေၾကာင့္အားလုံးအမွတ္တရ,ျဖစ္သြားေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြရဲ့ ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္က,႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈေတြထဲက,တခုျဖစ္တဲ့ ဖီ့ဘူးေယာ္လို႔ေခၚတဲ့စပါးေစာင့္နတ္သမီးကိုပူေဇာ္တဲ့ တနည္းဆိုရ,
ရင္ ေကာက္သစ္စားပြဲအခန္းအနားကို ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးေန႔မွာ လုပ္သြားခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အရပ္ေဒသ,မွာေတာ့ ႏွစ္စဥ္ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္နဲ႔ တြဲလုပ္ေလ့ရွိပါ
တယ္၊ လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းအားလုံးကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ဝယ္သင့္တာဝယ္ ငွားသင့္တာငွားထားတဲ့
အတြက္ အားလုံးအရံသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ

လူအခ့်ိဳလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာၿပီး အသံမ်ားထြက္လာ၏။

သိပ္ေကာင္းတဲ့အစီအစဥ္ေတြျဖစ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္မျမင္မေတြ႔ရ,တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္လိုလူေတြအျပင္ ကရင္အမ်ိဳးသား႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ျပဒါးတလမ္းသံတလမ္းျဖစ္ေနတဲ့
ကရင္ေတြျမင္ဘူးသြားေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္၊ လုပ္သာလုပ္ပါ၊ လုပ္အားလိုအပ္ ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ဝင္ကူမယ္

ႏွစ္သစ္ကူးျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မီတီဝင္မ်ား ေဆြးေႏြးေျပာဆိုေနျခင္းျဖစ္သည္။ သူေျပာအၿပီးထိုင္ခ်
ရန္ ျပင္ေနစဥ္ အဖြဲ႔ဝင္တဦးက ဤသို႔ေမးလာ၏။

ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တို႔လုပ္ကိုင္မယ့္အစီအစဥ္ေလးကို အတိုခ်ဳဥ္းၿပီးေျပာျပႏိုင္မယ္ဆိုရင္ သိပါရေစ။ လုပ္ပုံ ကိုင္ပုံေလးေပါ့ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် တခါမွ လက္ေတြ႔ပါဝင္လုပ္ကိုင္တာမရွိခဲ့ပါဘူး။
ေဟာေျပာပြဲၿပီးခါနီးမွ ကရင္အကၤီ်ေလးပုခုံးေပၚတင္ၿပီး အိုးသူႀကီးေတြနားကပ္၊ သူတို႔ရ,ထားတဲ့ေဝစုထဲ
က တခြက္တဖလားခ်၊ ဝါးေၾကာေလးဘာေလးဖြင့္၊ အိုးခြက္ထဲအစားအေသာက္ေတြထည့္ အိမ္အတြက္ ျပန္ယူသြား အဲဒါေလာက္ပဲလုပ္ခဲ့ဘူးတာဆိုေတာ့ အရမ္းအရမ္းကို သိခ်င္ေနလို႔ပါ။

လူအခ့်ိဳသည္ ေမးလာေသာသူကို စိတ္ပ်က္သည့္ပုံစံျဖင့္ဝိုင္းၾကည့္ၾက၏၊ လူအခ့်ိဳဘာမွမျဖစ္သလိုေန
ၾက၏၊ အခ့်ိဳကေတာ့ စိတ္ဝင္တစားျဖင့္ နားေထာင္လိုသည့္ပုံစံမ်ားျဖင့္ေစာင့္ဆိုင္းေနၾက၏။
ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့သည္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ျဖင့္ ဖီ့ဘူးေယာ္အေၾကာင္းကိုရွင္းျပေနပါေတာ့သည္။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

မင္းစိုးစံံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

လူေတြရဲ့ အျပဳအက်င့္

လူေတြရဲ့အျပဳအက်င့္
စြယ္စုံအႏုပညာရွင္ ႐ုပ္ရွင္ဒါ႐ိုက္တာ စာေရးဆရာ ဦးဝင္းေဖ

By; VOA Burmese Section.

ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား သက္ရွိသတၱ၀ါအားလုံးထဲမွာ လူေတြဟာအသိဥာဏ္အေကာင္းဆုံး အယဥ္ ေက်းဆုံးျဖစ္တယ္လို႔ လူေတြကပဲသုံးသပ္႐ႈျမင္ဆုံးျဖတ္ထားၾကပါတယ္၊ ေလာကမွာအ႐ိုင္းစိုင္းဆုံး အရက္စက္ဆုံးဆိုရင္လည္း လူေတြပဲျဖစ္ပုံရပါတယ္။
ဒီမွတ္ခ်က္နဲ႔ပတ္သက္လို႔လူေတြက သိပ္အသံက်ယ္က်ယ္မေျပာၾကပါဘူး၊ လူေတြဟာ ဦးေဏွာက္ ဥာဏ္ေကာင္းၾကသေလာက္ ရည္မြန္ျမင့္ျမတ္မႈျမင့္မားတဲ့ေနရာေတြမွာ တျခားသတၱ၀ါေတြမမွီၾကသလို ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ့ေနရာ၊ ၾကမ္းတမ္းရက္စက္တဲ့ေနရာ၊ အက်င့္ပ်က္ေလာ္လီေပါ့တန္တဲ့ေနရာ ေတြမွာလည္း ဘယ္တျခားသတၱ၀ါေတြကမွ လူေတြကိုမမွီၾကပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ လူေတြရဲ့အက်င့္တန္အားနည္းမႈေတြရွိလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ လူေတြအခ်င္းခ်င္းကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္႐ႈံ႕
ခ်ဘို႔ တိရိစၧာန္ေတြနဲ႔ မၫွာမတာခိုင္းႏႈိင္းေျပာဆိုတတ္ၾကပါေတာ့တယ္၊လူတေယာက္ဟာသိပ္ေအာက္ တန္းက်တဲ့လုပ္ရပ္ဆိုးေတြ၊ ညစ္ပတ္စုတ္ပဲ့တာေတြလုပ္လာၿပီဆိုရင္ ဒီေကာင္ေခြးက်င့္ေခြးၾကံ ၾကံ တယ္လို႔ေျပာၾကပါတယ္၊ ေခြးေတြက ဘယ္ေလာက္မ်ားေအာက္တန္းက်တာေတြကို လုပ္ျပေနၾကလို႔
လည္းဗ်ာ။

ကေလးေတြသိပ္ေဆာ့ၿပီဆိုရင္ ေမ်ာက္႐ႈံးကေလးေတြလို႔ ျပစ္တင္ေျပာဆိုၾကျပန္ပါတယ္၊ လူေတြဘယ္ ေလာက္ေဆာ့တယ္ ကျမင္းတယ္ဆိုတာေသာတရွင္မ်ားလည္း ေနရာအႏွံ႔အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ႔ဘူးၾကမွာပါ၊ ေမ်ာက္ေတြခမ်ာမွာသစ္ပင္ေတြဘာေတြေပၚေလာက္မွာသာေဆာ့ႏိုင္ၾကတာပါ လူေတြေဆာ့ၿပီဆိုရင္
ေတာ့ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံၿပီးေတာ့ၾကတာေလ၊ လူေတြတကယ္ေဆာ့ၿပီဆိုရင္ ေမ်ာက္ေတြငိုသြားရပါလိမ့္မယ္။
လူေတြ အခ်ိန္ယူၿပီးေတာ့ တခုခုႀကိတ္ၾကံေနၿပီဆိုရင္ ဆင္ၾကံၾကံတယ္လို႔ဆိုၾကျပန္တယ္၊ ဆင္ေတြက အေခ်ာင္ခံသြားရတာပါ၊ လူေတြေကာက္က်စ္စဥ္းလဲၿပီဆိုရင္လည္း ေျမေခြးလိုေကာက္က်စ္စဥ္းလဲ တယ္၊ က်ားငစဥ္းလဲလိုေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတယ္၊ ဘာညာနဲ႔လူေတြက လုပ္ၾကျပန္တယ္ဗ်။
တကယ့္သဘာ၀ေတာထဲမွာ ေျမေခြးဆိုတာေလးေတြက ၀ံပုေလြေလာက္လည္းမႀကီး က်ားေတြလိုလည္း
မဟုတ္ သူ႔ထက္ငယ္တဲ့ ၾကက္ကေလးေတြ ငွက္ကေလးေတြကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္တာမွန္ ေပမယ့္ သူ႔ထက္ရက္စက္တဲ့ေကာင္ေတြ အမ်ားႀကီးပါဗ်ာ၊သူ႔ထက္ညစ္ပတ္စုတ္ပဲ့ေကာက္က်စ္တဲ့ အေကာင္ေတြအမ်ားႀကီးပါ၊ ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္ေျမေခြးေတြက ေကာက္က်စတဲ့ေနရာေတြမွာ စံျပျဖစ္ သြားရတယ္မေျပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ။
တကိုယ္ေကာင္းဆန္ၿပီးကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္တဲ့လူကိုေတာ့ လိပ္မ်ိဳးတဲ့ လုပ္လိုက္ၾကျပန္ေရာ၊ လိပ္
ေတြက သူတို႔သဘာ၀နဲ႔သူတို႔ တေနရာကတေနရာေရႊ႕ဘို႔ ေျခေတြလက္ေတြယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ သြားၾကရရွာတာကိုး ဘယ့္ႏွာေၾကာင့္လူေတြရဲ့အက်င့္တန္မွာနဲ႔ႏိႈင္းၿပီးေျပာရတာလည္းဗ်ာ။
ေနာက္ရွိေသးတယ္ လူအမ်ားေရွ႕ဆိုရင္ အရွက္မရွိအေၾကာက္မရွိ ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့႐ိႈးထုတ္တတ္တဲ့
လူေတြကို ဒီေကာင္ကေဒါင္းလိုေကာင္တဲ့ သူကခ်င္တာပဲသိတာတဲ့ ေနာက္ကဖင္ေပၚမွာကိုမသိဘူးတဲ့ လုပ္ျပန္ေရာဗ်၊ ခံလိုက္ရပုံေျပာပါတယ္၊ ေနရာတကာမွာျဖတ္ျဖတ္လူး ပ်ာကလပ္စိန္လုပ္တဲ့မိန္းက ေလးမ်ားဆိုရင္ ဒီေကာင္မေလးၾကည့္ရတာ ငါးေျပမ(ငျပင္မ)နဲ႔ေမ်ာက္နဲ႔စပ္က်ၿပီး ေမြးလာတာျဖစ္မယ္ လို႔ ေျပာၾကျပန္တယ္၊ လူေတြက တိရိစၧာန္ေတြကို မၫွာမတာ ခိုင္းႏႈိင္းရမယ္ဆိုရင္ ငါးေျပမကိုေတာင္ ေမ်ာက္နဲ႔ဇြတ္ေပးစားတယ္ဗ်ာ။
ဒီကေန႔ေခတ္ႀကီးမွာ ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ယဥ္ေက်းပါတယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႔ လူ႔အေျခခံအခြင့္အေရး ေတြအတြက္သာမဟုတ္ပါဘူး တိရိစၧာန္ေတြရဲ့အခြင့္အေရးေတြကိုေတာင္ အေရးတႀကီးစဥ္းစားေပးေန ၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္။
တိရိစၧာန္ေတြရဲ့အခြင့္အေရးကိုကာကြယ္တဲ့အစီစဥ္ေတြထဲမွာ လုေတြအက်င့္ပ်က္တာ ေလွ်ာ္တာ ညံ့ တာေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္တိရိစၧာန္ေတြနဲ႔ မတရားမဆင္မျခင္ခိုင္းႏႈိင္းဥပမာေပးေျပာ ဆိုသုံးစြဲမႈေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလြဲၾကဘို႔ ေရွာင္ရွားၾကဘို႔လည္း အေလးအနက္ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္ လွၿပီျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္၇ပါတယ္။
က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ကြၽန္ေတာ္ ၀င္းေဖပါ။
VOA Burmese Section ကေန ဆရာဝင္းေဖေျပာျပသြားတာကို နားေထာင္ၿပီးေရးျပလိုကတာပါ

မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

Monday, December 7, 2009

အိတ္႐ႈံ႕ထဲမွ စကၠဴစုတ္ေဟာင္းမ်ား

အိတ္႐ႈံ႕ထဲမွ စကၠဴစုတ္ေဟာင္းမ်ား
(မင္းစုိးစံ)

အခန္း(၁)

အုပ္စုေတာင့္တိုင္းဗိုလ္က်ခ်င္သျဖင့္ လူတကာမွားခဲ့ဘူးေသာအမွားမ်ားကို ၿမိန္ၿမိန္ယွက္ယွက္ႀကီး လိုက္မွားေနၾကသည့္ အမွားေနာက္လိုက္ေကာင္းမ်ားက အ႐ူးဘုံေျမွာက္သတ္မွတ္ထားေသာ အဖြဲ႔ တဖြဲ႔၏အုပ္စုဗိုလ္ဟု ထင္ရ,သူတဦးဆီမွ ဆင္ျခင္တုံတရားကင္းမဲ့သည့္စကားလုံးမ်ားျဖစ္သည္။

ၾကက္ဒူးဆစ္ရြာမွာေနခဲ့တုန္းကလို ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ႏွစ္ေနရာျဖစ္ေအာင္ေတာ့ မ လုပ္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ

ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေဆာက္နဲ႔ထြင္းဆိုသလို ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တေယာက္အေျပာခံလိုက္ရ,သည္၊ရင္ထဲတြင္ ေထာင္းကနဲျဖစ္သြား၏၊ထိုအခ်င္းအရာကိုရိပ္မိေသာ မိခင္ျဖစ္သူက,ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ကိုတားသည္။

ငါ့သား မင္းအခုမွ ဒီေနရာကိုေရာက္လာတာေနာ္၊ ဟုိမွာေနခဲ့တုန္းကလို ထင္တိုင္းက်ဲလို႔မျဖစ္ေသးဘူး၊ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ငါတုိ႔က,လူနည္းစုျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ သူတို႔လုိေျပာတတ္ဆိုတတ္တာမဟုတ္
ေလေတာ့ သူတို႔ကိုအားကိုးရ,ဦးမွာ

အေမ့စကားသည္မွန္ေတာ့မွန္သည္ သို႔ေသာ္အားလုံးေတာ့မဟုတ္။

အေမကလည္းဗ်ာ နယ္ေျမသစ္ကိုေရာက္ေနတာေတာင္မွ အခုထက္ထိအေၾကာက္တရားက
ရွိေနတုန္းပဲ

အေမသည္ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ကို တခ်က္ငဲ့ၾကည့္လိုက္ၿပီး အံပုံမ်ားကိုေဆးလိမ္းက်ံေနရာမွ

နယ္ေျမသစ္ကိုေရာက္လာၿပီဆိုၿပီး ေအာက္ေျခမလြတ္နဲ႔သား၊ မင္းဘယ္အလုပ္ကိုပဲလုပ္လုပ္
ဒီလူေတြ နဲ႔တြဲလုပ္တဲ့အခါတိုင္း မင္းေခါင္းထဲမွာထည့္ထားရ,မွာက ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲေတြပဲဆိုတာ
ေမ့မထားေလနဲ႔

သြားမ်ားမရွိေတာ့ေသာအေမသည္ အံပုံကိုပါးစပ္အတြင္းေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ ျပဳပ္လုပ္ၿပီးငုံခဲ ေနသည္၊ ျပဴတင္းေပါက္မွန္ကာထားေသာအိမ္ခန္းအတြင္းမွေန၍ အျပင္၌ထူထပ္စြာက်ေနသည့္ ႏွင္း မ်ားကိုေငးၾကည့္ေနသည့္ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့၏အေတြးစ,မ်ားသည္ အတိတ္ဆီသို႔ေမ်ာလြင့္ေန၏။

အခန္း(၂)

တုံးေအာက္က,ဖါး တုံးပိလို႔ျပား…..ျပားတဲ့ဖါးက,ျပား ေဖါင္းတဲ့ဖါးကေဖါင္း
တုံးေအာက္က,ဖါး တုံးေပၚက,ဖါး….ေနရာတကာမွာ ဖါး
အသံေၾကာင့္ ဖါးေသ…….ဖါးေၾကာင့္ အမွန္တရားေသ
အမွန္တရားေသေတာ့ အသံေတြတိတ္….အသံေတြတိတ္ေတာ့ ဖါးေတြေကာင္းစား
ဟိုေနရာမွာ ဖါး……သည္ေနရာမွာဖါး
ေနရာတိုင္းမွာ ဖါး……ဖါး…ေတြသာေကာင္းစား

ႏွစ္တႏွစ္၏ေနာက္ဆုံးရက္ျဖစ္ေသာ ဒီဇဘၤာလ ၃၁ရက္ေန႔၏ ညခ်မ္းအခ်ိန္တြင္ျဖစ္သည္၊ ေဟာင္းႏြမ္း ေသာအေတြးအေခၚအယူအဆ,မ်ားကို ဆန္းသစ္ေသာအယူအဆ,တို႔ျဖင့္အစားထိုးႏိုင္ရန္ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့
တို႔အုပ္စု စင္ျမင့္ေပၚတြင္ တခန္းရပ္ျပဇာတ္တင္ဆက္ရင္း သံခ်ပ္ထိုးေနၾကျခင္းျဖစ္၏။

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းမွာ တိုင္းျပည္တျပည္တြင္ သူခိုးမ်ားေသာင္းက်န္းလြန္းသျဖင့္ ဘုရင္ျဖစ္သူက,စစ္ သူႀကီးတဦးကို ခုနစ္ရက္အတြင္း သူခိုးမ်ားတေယာက္မွ်မက်န္ မိေအာင္ဖမ္းရန္ႏွင့္ ဖမ္းမိသည့္သူခိုး
မွန္သမွ် ေခါင္းျဖတ္သတ္ပစ္မည္ျဖစ္ၿပီး အကယ္၍စစ္သူႀကီးအေနျဖင့္ သတ္မွတ္ရက္အတြင္း သူခိုး မ်ားကိုဖမ္းဆီးရ,မိျဖင္းမရွိပါက ေခါင္းျဖတ္သတ္ပစ္ျခင္းခံရမည္ဟု တခ်က္လႊတ္အမိန္႔ ထုတ္လိုက္
ေလသည္။
ေျခာက္ရက္ေျမာက္သည့္တိုင္ သူခိုးတဦးတေယာက္မွ်ဖမ္းဆီးရ,မိျဖင္းမရွိေသးေသာစစ္သူႀကီးသည္ ညအခ်ိန္၌စိတ္ဆင္းရဲျခင္းႀကီးစြာျဖင့္ ေမွးကနဲျဖစ္သြားခိုက္ အလြန္က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ ဘာမွ် ပူပင္ေသာက,မျဖစ္ရန္ႏွင့္ အာ႐ုဏ္က်င္း၍ ဘုရင္မင္းျမတ္ထံအခ,စားဝင္လွ်င္ သူခိုးမွန္သမွ်ဦးေခါင္း
တြင္ ခ်ိဳမ်ားေပါက္ေနလိမ့္မည္ဟု ေျပာကာေပ်ာက္ကြယ္သြားေလ၏။
ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ စစ္သူႀကီးသည္ နန္းေတာ္သို႔အခ,စားဝင္လိုက္ေသာအခါ ဘုရင္အပါအဝင္
မိဘုရားႏွင့္တကြ မူးႀကီးမတ္ရာ ေသနာပတိမွစ,နန္းေတာ္အတြင္းရွိလူမ်ားအားလုံး ခ်ိဳေပါက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရ,ေလ၏။
ခ်ိဳမေပါက္ေသာ စစ္သူႀကီး ေခါင္းျဖတ္အသတ္ခံရ,၏၊ဘုရင္ႏွင့္အေပါင္းအပါတို႔ သူခိုးဖမ္းပြဲကို ခ်ိဳျခင္း ေဝွ႔(ေခြ႔)ကာ ေအာင္ျမင္စြာက်င္းပ,ၾကေလေတာ့၏၊အေနာက္တိုင္းတီးလုံးကိုေနာက္ခံေတးထား၍ ဘုရင္ႏွင့္အေပါင္းအပါတို႔ တီေကာင္စားတို႔ခံရ,ေသာ ဟန္မ်ိဳးက,ျပလွ်က္ လိုက္ကာခ်ၿပီး ဇာတ္လမ္းကို အဆုံးသတ္လိုက္သည္။

လူအမ်ားစုသေဘာက်၏၊လက္တဆုပ္စာလူစု ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕၏၊
ႏွစ္ဆန္း(၁)ရက္ေန႔ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္တြင္ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တို႔အုပ္စု တာလေပါ့စားၾကရ၏။ ျပဇတ္အမည္
မွာ မ်က္ကန္းတို႔တုိင္းျပည္ ျဖစ္သည္။

အခန္း(၃)

အေဝးေရာက္အစည္းအ႐ုံးအဖြဲ႔ထဲကို ခင္ဗ်ားတို႔အားလုံးဝင္ရ,မယ္၊ ဒီအဖြဲ႔ရဲ့ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ
ခင္ဗ်ားတို႔ အလုပ္လုပ္ၾကရ,မယ္၊ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔တေတြဟာ အေဝးကိုေရာက္
ေနသူေတြျဖစ္လို႔ပဲ၊ က်ဳပ္တို႔ဟာ ဒီေဒသ,ကိုမေရာက္ခင္ကတည္းက ထိပ္တန္းကေနလႈပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ေခါင္းထဲမွာထည့္ထားၾကပါ။
ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးမဆို က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႔ပဲဦးေဆာင္မယ္၊ က်ဳပ္တို႔ရဲ့အဖြဲ႔နာမည္ကိုက,အားလုံးကိုကိုယ္စားျပဳ
ထားလို႔ပဲ၊ က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႔ရဲ့နာမည္ကိုဖတ္ၾကည့္စမ္းပါ၊ အေရွ႕ေတြ အေနာက္ေတြ မပါဘူး၊ ခြဲျခားထားတာ
မရွိဘူး၊ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ဟာ သီးျခားေနထိုင္ရပ္တည္ဘို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အားလုံးဟာ ကူးလူး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရ,မယ္ စုေပါင္းေနထိုင္တတ္တဲ့အေလ့အက်င့္ေတြကို ေလ့လာက်င့္သုံးရ,မယ္
ဒီေတာ့ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးေန႔ပြဲေတာ္ကို ဘယ္လိုအဖြဲ႔မ်ိဳးမွဦးေဆာင္တာမ်ိဳးမလိုခ်င္ဘူး။

ထိုအခိုက္ယင္းအဖြဲ႔အတြင္းမွ လူတဦးကမန္ကတန္းထ,၍ေျပာ၏၊ ေျပာေနသည့္လူကိုလည္း ျပန္ထိုင္ ခိုင္းလိုက္၏။

ဒီလိုရွိပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကပဲ ဦးစီးဦးေဆာင္လုပ္မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တို႔ရဲ့ စာေပယဥ္ ေက်းမႈအဖြဲ႔လည္းရွိေနေလေတာ့ ဒီမိုကေရစီနည္းအရ,ေရြးၾကတာေပါ့၊ လူေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနၾကတာပဲ။
ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့ရဲ့စာေပနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ အေဝးေရာက္အဖြဲ႔တို႔ကို လက္ၫွိဳးေထာင္မဲေပး
စနစ္နဲ႔ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ၾကရေအာင္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ထဲက လူအမ်ားစုဟာအဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ပတ္သက္လာ
ရင္ ကာလ,အေတာ္ၾကာအဖြဲ႔အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြဲ႔ၿပီး အမ်ိဳးသားေရးကိုလုပ္ကိုင္လာခဲ့ၾကတာနဲ႔အမွ် အေတြ႔အႀကဳံ ရွိၿပီးသားအဖြဲ႔ျဖစ္ပါတယ္၊ မဲမ်ားတဲ့ဘက္က,ဦးေဆာင္တာေပါ့။

လူဦးရည္ ခုနစ္ဆယ္ေက်ာ္ခန္႔တက္ေရာက္လာၾကသည့္အနက္ ၆၉မဲ ၂မဲျဖင့္ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့႐ႈံးေလေတာ့
သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔မဲႏိုင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဦးေဆာင္ရ,ေပမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈလုပ္ငန္းေတြကို ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တို႔က နားလည္ေလေတာ့ကာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ပတ္သက္တာမွန္သမွ်ဘာမဆို တာဝန္ယူၿပီးလြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က လက္ၫိွဳးထိုးမခိုင္းပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ဖူ႔ေယာင္ဟဲ့တို႔လို အပ္တာမွန္သမွ် အတတ္ႏိုင္ဆုံး ပံ့ပိုးကူညီသြားမွာပါ၊ ေနာက္အပါတ္က်ရင္ လိုအပ္တဲ့အခ်က္အလက္ ေတြကိုဆက္လက္ ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့

ေရမ်ားေရႏိုင္ မီးမ်ားမီးႏိုင္ဟုဆိုရ,မည္ေလာ? အာဂ,ဒီမိုကေရစီဟုဆိုရ,မည္ေလာ?

ဆက္လက္ေဖၚျပပါမည္။

မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

Sunday, December 6, 2009

ရာသီဥတုဆိုင္ရာမူဝါဒ ခ်မွတ္ေရး ဆႏၵျပ

ကုိပင္ေဟဂင္ညီလာခံမွာ ရာသီဥတုဆုိင္ရာ မူ၀ါဒေတြ ခ်မွတ္ေရး ေတာင္းဆုိဆႏၵျပ

05 December 2009
by; VOA Burmese Section


ဒီသီတင္းပတ္ထဲ ကုလသမဂၢက ႀကီးမႉးက်င္းပမယ့္ ဒိန္းမတ္ႏိုင္ငံ ကိုပင္ေဟဂင္ၿမိဳ႕က ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ ညီလာခံမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ လိုလားခ်က္ေတြ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ ေထာင္နဲ႔ေသာင္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ဆႏၵျပသူေတြက စေနေန႔က လန္ဒန္ၿမိဳ႕လယ္ ပါလီမန္ အေဆာက္အဦးတ
၀ိုက္မွာ စုရံုးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဆႏၵျပသူ အမ်ားစုႀကီးက လူသားေတြကို ေရလိႈင္းလံုးအသြင္ ဖန္တီးျပသဖို႔အတြက္ အျပာေရာင္ ၀တ္စံု
ေတြကို ၀တ္ဆင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆႏၵျပၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ၿဗိတိသွ်ု ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဂၚဒန္ဘေရာင္း
က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရံုးကို ဖိတ္ေခၚ ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီးေတာ့ ကိုပင္ေဟဂင္ ညီလာခံမွာ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးဖို႔
သူတုိ႔ရဲ႕ တင္ျပခ်က္ေတြကို ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ေတြက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဘေရာင္းကို ေပးအပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္က လာေရာက္ ဆႏၵျပၾကသူေတြက လာမယ့္ တနလၤာေန႔ကစၿပီး ၁၂ ရက္ၾကာ ဆႏၵျပသြားဖို႔ စီစဥ္ထားၾကပါတယ္။ ဖလ္လံုအိမ္ဓါတ္ေငြ႔ ေလွ်ာ့ခ်ေရး ႏိုင္ငံတကာ သတ္မွတ္ခ်က္ စံညႊန္း
တရပ္ ရရွိေရးအတြက္ ကိုပင္ေဟဂင္ ညီလာခံ တက္ေရာက္မယ့္ ႏိုင္ငံတကာ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ၾကိဳးပမ္း သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၉၇ ခုႏွစ္က ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ က်ိဳတိုၿမိဳ႕ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈဆိုင္ရာ ညီလာခံက သေဘာတူညီခ်က္ဟာ
၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ သက္တမ္းကုန္ဆံုးသြားမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ သမၼတ ဘရက္ အိုဘားမား နဲ႔
အိႏိၵယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မန္မိုဟန္ဆင္း တို႔လည္း ကိုပင္ေဟဂင္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ ညီလာခံကို တက္ေရာက္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

by; VOA Burmese Section

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

Saturday, December 5, 2009

တြက္စက္

တြက္စက္
(မင္းစိုးစံ)

ႏွစ္သစ္ကူးၿပီဆိုပါလား
ေတာင့္ထားသူငယ္ခ်င္း
မွားၿပီးရင္းမွားေနလိုက္
အမ်ားတကာမသိလိုက္ဘို႔ အေရးႀကီးတယ္။

သိရင္လည္းအေရးမႀကီးဘူး
မင္းနဲ႔ငါက အခြင့္ထူးခံဆိုေတာ့
အာခံတဲ့ေကာင္
မေခ်ာင္ဘူးမွတ္။

သူမ်ားငတ္ရင္ငတ္ပါေစ
ငါတို႔ေဝစုမေလ်ာ့ေစနဲ႔။


အသက္တႏွစ္ႀကီးလာသလို
ေလာဘတရစ္တက္လာဘို႔လိုတယ္။

ဒါမွ
လူျဖစ္ရ,တာျမတ္မွာ။

ေနာင္ဘဝဆိုတာ
မေရရာဘူးေလ
ေသျခာတဲ့အခုဘဝ
ပစၥကၡအခ်ိန္မွာ
သူမ်ားက်ိန္လည္းခံ
သူမ်ားဆဲလည္းခံ
သူမ်ားမုန္းလည္းဟန္မပ်က္
ငါတို႔အတြက္က်န္ရင္ၿပီးတာပဲ။

တခုေတာ့ရွိတယ္
ငါတို႔နယ္ေျမအမွန္ဟာ
ေဟာဒီျခံဧရိယာထက္
နည္းနည္းေလးမွအစြန္းမထြက္တာကို
ႀကိဳတြက္ထားဘို႔ေတာ့လိုမယ္။

မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

အလကၤာပန္းခင္းကို ႀကိဳဆိုျခင္း

BBC Burmese Section ကလႊင့္တဲ့ အလကၤာပန္းခင္းက႑အဖြင့္ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကို
တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
အလကၤာပန္းခင္းက႑ကို စီစဥ္ထုတ္လႊင့္တဲ့ ဆရာဦးေက်ာ္ဇံသာ(ယခု VOA)က အဖြင့္ကဗ်ာ
ေရးပို႔ေပးၾကဘို႔ ေျပာတာနဲ႔ ဆရာေအာင္ေဇ ေရးပို႔ေပးလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ကေလာင္မကိုင္ခဲ့တာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာေအာင္ေဇဟာ အလကၤာပန္းခင္းက႑ေၾကာင့္
သူ႔ရဲ့က ေလာင္ကို ျပန္ေသြးလိုက္တယ္ပဲေျပာမလား၊ အႏုပညာသမားပီပီ ခံစားခ်က္နဲ႔ဝါသနာေၾကာင့္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ေအာင္ျဖစ္လာလို႔ပဲလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး၊ သူကဗ်ာေတြျပန္ေရးျဖစ္တာ
ကေတာ့ ဆရာဦးေက်ာ္ဇံသာရဲ့ အလကၤာပန္းခင္းက႑ေၾကာင့္ဆိုတာေတာ့ ညင္းလို႔မရဘူးလို႔
ထင္ပါတယ္။
ကဗ်ာေခါင္းစဥ္က အလကၤာပန္းခင္း ကို ႀကိဳဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အလကၤာပန္းခင္းကို ႀကိဳဆိုျခင္း
(ေအာင္ေဇ)

အလကၤာပန္းခင္း
ပြင့္လင္းဟန္ပန္ ဘိတ္ေခၚသံေၾကာင့္
သန္းေခါင္ယံေအာက္ ဘဝေပ်ာက္လို႔
ေမ့ေလာက္ကဗ်ာ အလကၤာကို
ေဖြရွာသီကုံး ႏွလုံးသားမွ
ယိုစီးက်သည့္ ဘဝမင္ရည္
ေရးဖြဲ႔သီ၍ စာစီၫႊန္းဆို
ဖြဲ႔ႏြဲ႔လိုသည္
အလကၤာပန္းခင္းကို ႀကိဳဆိုျခင္း။

ေအာင္ေဇ

15-June- 1998

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

ေရႊသမင္ကို တကယ္လိုအပ္တယ္ဆိုရင္

ေရႊသမင္ကို တကယ္လိုအပ္တယ္ဆိုရင္
(မင္းစိုးစံ)

လာပါကြယ္…..ေက်ာင္းအားတဲ့ရက္ဝယ္……တေနကုန္ေအာင္ …..
ဘီး(ဘိန္း)ေလးနဲ႔ေလွ်ာက္လည္မယ္ ေရွ႕တန္းမွာထိုင္ပါအခ်စ္ရယ္….
ကယ္ရီယာ…မပါဘူးကြယ္

သူက,လည္း….စကားေျပာဘို႔လွည့္အလာ….ကိုယ္က,လည္း….ေရွ႕ငုံ႔ၿပီးနားအေထာင္မွာ….
မေမွ်ာ္လင့္ပဲ…. ၾကံဳဆုံတဲ့အနမ္းရယ္….တမင္လိုျဖစ္သြားတယ္….

ေပ်ာ္ရဲ့လား? လို႔….ၿပိဳင္တူေမးမိလို႔….ရယ္(ရီ)ၾကရေသးတယ္
ခဏတာေပမယ့္….ေမ့မရ,ဘူးကြယ္….ေနာင္ကိုလည္း….ေက်ာင္းအားလို႔ေလွ်ာက္လည္ရင္…
ကယ္ရီယာမပါတဲ့ ဘီး(ဘိန္း)ပဲစီးမယ္ကြယ္…ေရွ႕တန္းမွာထိုင္ပါမွကြယ္….
ကိုယ္ေပ်ာ္မယ္အခ်စ္ရယ္…….


ကြယ္လြန္သူ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ့ ကယ္ရီယာမပါတဲ့ ဘီး(ဘိန္း) သီခ်င္းထဲက သီခ်င္းတပိုင္းတစ,ပါ။
က်ဳပ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေမာ္လၿမိဳင္ကေန ကရင္ျပည္နယ္ က်ဳံဒိုးကိုေျပာင္းလာၿပီး
ေက်ာင္းတက္တဲ့အခ်ိန္။
သိတဲ့အတိုင္းေပါ့၊ လူငယ္ေတြရဲ့သဘာဝအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းမက,သမီးရည္းစားမက်နဲ႔
ဗမာမ,ေလး တေယာက္နဲ႔က်ဳပ္ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္။

အဲဒီမိန္းကေလးက ခေရပန္းႀကိဳက္တယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့က်ဳပ္က မနက္အေစာႀကီး ခေရပန္းေကာက္တဲ့
ဗ်တၱလား ဘာလားေတာ့မသိဘူး ျဖစ္ေနတာအမွန္ပဲ။ ဗ်တၱဆိုတာက ရာဇဝင္မွာ
ပန္းဆက္သမားေလဗ်ာ။ က်ဳပ္က ခေရပန္းေတြေကာက္။ ႀကိဳးနဲ႔သီ။ မနက္ဆိုစာသင္ခန္းထဲယူလာ။
တေန႔ေတာ့ သူက က်ဳပ္ကိုေမးတယ္ဗ်

ဒီခေရပန္းေတြက ဘယ္သူ႔ကိုေပးဘို႔လဲဟင္?

က်ဳပ္ရင္ထဲမွာ ဘာေတြဘယ္လိုျဖစ္ကုန္တယ္ေတာ့မသိဘူး၊ က်ဳပ္ျပန္ေျဖလိုက္တာက

ဘယ္သူ႔အတြက္မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခေရပန္းက ေမႊးလို႔ပါ

က်ဳပ္ စကားဆုံးတာနဲ႔ သူက က်ဳပ္ကိုအေသအျခာၾကည့္ၿပီး

ဟုတ္လား?....

အဲဒီဟုတ္လားဆိုတဲ့အသံက ငါသိပါတယ္ ကရင္ေကာင္ေလးရယ္ ဆိုတဲ့သေဘာမ်ိဳးေရာက္ေနတာ
ကေတာ့အမွန္ပါပဲ။
ေက်ာင္းနံရံကပ္စာေစာင္မွာ က်ဳပ္ကဗ်ာတပုဒ္ပါလာတယ္၊ ကေလာင္နာမည္ကိုပဲေရးထားေတာ့
ဘယ္သူမ်ားလဲဆိုၿပီး သူတို႔စုံစမ္းၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ အတန္းသားေတြထဲက တေယာက္ေယာက္ပဲဆိုတာ
ခန္႔မွန္းလို႔ရ,သြားတဲ့ေနာက္ က်ဳပ္နဲ႔သူပိုၿပီးခင္သြားၾကတယ္။

က်ဳပ္ကဗ်ာစာအုပ္ေတြကို သူယူဖတ္တယ္ ၿပီးေတာ့ျပန္ေပးတဲ့အခါ ေအာက္မွာ မင္အစိမ္းေလးနဲ႔
ကဗ်ာကို ေဝဘန္ထားေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ဳပ္ဟာခေရပန္းေကာက္တဲ့အျပင္ ကဗ်ာပါေရးျဖစ္
သြားတယ္၊ တေန႔ေတာ့ ငါးတိုင္(ေရပူ)မွာကထိန္ခင္းတယ္။
ငါးတုိင္က,သူငယ္ခ်င္းေတြဘိတ္တဲ့ အတြက္ သြားဘို႔ျပင္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး
စက္ဘီး (ဘိန္း)စီးသြားၾကမယ္ေပါ့။
သူက က်ဳပ္ကို အေဖၚအျဖစ္လိုက္ဘို႔ေျပာတယ္ဗ်။

သြားခ်င္တာေပါ့ဟာ….ငါ့မွာစက္ဘီး(ဘိန္း)မွမရွိတဲ့ဟာကို

ငါ့စက္ဘီးရွိတယ္ေလ….နင္က..နင္း၊ ငါက ေရွ႕တန္းမွာစီးမယ္၊ အျပန္က်ေတာ့ တလွည့္စီ
နင္းၾကမယ္ေလ


အဲဒီမွာတင္ က်ဳပ္ဟာ အားငယ္တာလား၊ သိမ္ငယ္တာပဲလား၊ ရွက္ရြံ႕တာပဲလား၊ ဝမ္းနည္းတာပဲလား ဆိုတာေတာ့မသိဘူး၊ တခုခုကိုစြန္႔လႊတ္လိုက္ရတဲ့ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔ သူ႔ကို က်ဳပ္ျပန္ေျဖလိုက္တဲ့အသံကေတာ့ တုန္ခါေနၿပီးအင္အားမရွိတာေတာ့ အမွန္။

ငါ….စက္ဘီး(ဘိန္း) မစီးတတ္ဘူး

က်ဳပ္ေမာ္လၿမိဳင္မွာေနတုန္းက စက္ဘီးအငွားစီးတဲ့ ဆုိင္ဆိုတာရွိတယ္ဗ်၊ က်ဳပ္တို႔ေခတ္တုန္းက တနာရီကို ျပားငါးဆယ္ေပးရတယ္၊ အဲဒါ ဒိုင္းဝန္ကြင္းမွာ။ အခုေတာ့ရွိခ်င္မွလည္း ရွိမွာေပါ့။
က်ဳပ္အေမကို စက္ဘီးအစီးသင္ဘို႔ခြင့္ေတာင္းေတာ့ က်ဳပ္အေမက က်ဳပ္ကို ခြင့္မေပးဘူး၊

စာေမးပြဲေတြနီးလာေနၿပီ၊ ေနပူထဲမွာ အဖ်ားတက္ၿပီးစာမက်က္ႏိုင္ပဲနဲ႔ ေနမယ္၊ ဒူးၿပဲသြားမယ္

အဲဒီအခ်ိန္ကစ,လို႔ ဒီေန႔အထိက်ဳပ္ စက္ဘီး(ဘိန္း)မစီးတတ္ဘူး။ အေမ့ကို အျပစ္ေျပာတာေတာ့
မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ဳပ္ကိုအဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အေမသာခြင့္ျပဳခဲ့မယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္း လိုက္မလဲ၊ အားငယ္စိတ္၊ သိမ္ငယ္စိတ္ဆိုတာလည္း ရွိမွာမဟုတ္ဘူး၊ အေရးေဟ့အေၾကာင္းေဟ့ဆိုရင္ က်ဳပ္ နီးရာစက္ဘီးကိုေကာက္စီးၿပီး သြားလို႔ရ,တာေပါ့။

က်ဳပ္အဓိကဆိုလိုတာက ကေလးေတြ အထူးသျဖင့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ငါတို႔က လူႀကီး ငါတို႔ခြင့္မျပဳရင္ မင္းတို႔ဘာမွလုပ္ဘို႔ မႀကိဳးစားနဲ႔၊ က်န္းမာေရးထိခိုက္သြားမယ္ ဆရာဝန္စားသြားမယ္၊ ၿပီးရင္ဘုန္းႀကီးစား
သြားလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ခ်ိန္းေျခာက္မႈေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ့ လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ကို ႐ိုက္ခ်ိဳးမပစ္ပါနဲ႔၊
ေျပာေတာ့ လူငယ္ေတြဆိုတာ ေနာင္တေခတ္ရဲ့ဘာညာ။

မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ေမြးထုတ္ရ,မယ္၊ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာက ဘယ္ကယ့္သို႔ ဘယ္ညာ ဘယ္ခ်မ္းသာ ေလၽွ်ာက္ေျပာၿပီး လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္ သန္မာျဖတ္လတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဘာလုပ္ပိုင္ခြင့္မွမေပးပဲ အသက္ႀကီးလာ လို႔ အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေတာ့မွ ရာထူးေတြတင္၊ လုပ္ခြင့္ေလးေတြေပးမယ္ဆိုရင္ စိုင္းထီးဆိုင္ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းတ ပုဒ္ရွိတယ္ အနည္ထိုင္ခ်ိန္မွာ မင္းေရာက္လာ ဆိုတာေလ။ ၾကားဘူးၾကမွာပါ

စိတ္ကဆြဲလည္း…. ႐ုပ္မေဆာင္သာ……. က်ည္ဆံေတြကုန္……… ယမ္းလည္းကုန္…………
အခြံသာက်န္တဲ့……….. ေသနတ္စုတ္သမား………. တာဝန္ေက်ၿပီအနားယူရာ…………
ေရႊသမင္ငယ္…….. ပစ္ကြင္းရဲ့အလည္မွာ ……….မပစ္သာ……..

ဒီေတာ့ဗ်ာ က်ဳပ္တို႔ရဲ့သမိုင္းေၾကာင္းေကာင္းခ်င္ရင္ အင္အားနဲ႔အရည္အတြက္မ်ားတဲ့သူေတြအေနနဲ႔
အေတြး အေခၚနဲ႔ဆင္ျခင္တုံတရားေတြ ျပည့္ဝ,လာေအာင္ႀကိဳးစားၿပီးလူငယ္ေတြရဲ့သေဘာထားကို
ဂ႐ုတစိုက္နားေထာင္ဘို႔ရယ္ ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားပဲ တည္ထြင္ဖန္တီးခြင့္ေပးဘို႔ရယ္ကို
ေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။

မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

Friday, December 4, 2009

ပန္းေခၽြစခန္းမွသည္ ေရွ႕သို႔ခ်ီ

ဆရာေအာင္ေဇဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လုိလားသူတေယာက္ျဖစ္သလိုေက်ာင္းသားလူငယ္
ေတြရဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ေပးဆပ္မႈေတြ အနစ္နာခံမႈေတြကို ဂုဏ္ယူေလးစားသူတေယာက္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အခု လိုကဗ်ာနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳထားပါတယ္။
ကဗ်ာေရးၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္က 03-September-1998 ျဖစ္ပါတယ္။
ကဗ်ာရဲ့ေခါင္းစဥ္က ပန္းေခၽြစခန္းမွသည္ ေရွ႕သို႔ခ်ီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာကိုBBC Burmese Section က စီစဥ္ထုတ္လႊင့္တဲ့ အလကၤာပန္းခင္းက႑ကို05-July-1999 ရက္စြဲနဲ႔ပို႔ေပးလိုက္တယ္ဆိုတာ
ကဗ်ာေအာက္မွာ မွတ္သားထားတာေတြ႔ရ,ပါတယ္။

ပန္းေခၽြစခန္းမွသည္ ေရွ႕သို႔ခ်ီ
(ေအာင္ေဇ)

ေကာင္းကင္မွာစိန္ၾကယ္
ေက်ာင္းပရဂုဏ္မွာေတာ့ စိန္ခ်ယ္
ေလအလႈပ္
ျဖဳတ္ကနဲေၾကြ
စိန္ခ်ယ္ေလလား?
စိန္ၾကယ္လား?

မပီဝိုးဝါး မိုးဖြဲၾကားမွ
ေျပးလႊားေဆာ့ၾကမ္း ေလသရမ္းေၾကာင့္
စိန္ပန္းနီနီ ေၾကြေလၿပီလား?

မပီဝိုးဝါး ႏွင္းမႈံၾကားမွ
ဖမ္းစားႏွိပ္စက္ သူ႔စနက္ေၾကာင့္
ေျမထက္သက္ေၾကြ ၾကယ္ပြင့္ေတြလား?

မပီဝိုးဝါး တိမ္ခိုးၾကားမွာ
မာန္အားမေလွ်ာ့ ခရီးေသာ့ႏွင္
မိုးေကာင္းကင္မွ
ေငြစင္ၾကယ္လား?
စိန္ပြင့္လား?

ဟိုတကြက္ သည္တကြက္
စိန္ပန္းခက္မွ အနီစက္ေတြ
ေျပးထြက္စု႐ုံး နီေရာင္ဖုံးသည့္
႐ုပ္လုံးစုေပါင္း ခြပ္ေဒါင္းအလံ
ေကာင္းကင္ယံမွာ ေအာင္လံလႊင့္ထူ
ေရွ႕ တူ ႐ႈသို႔။

ေအာင္ေဇ

ကဗ်ာေဖၚျပခြင့္ျပဳတဲ့ ဆရာေအာင္ေဇ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။



ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

ထမင္းဝိုင္းအျပင္ဘက္ဆီမွ

ထမင္းဝိုင္းအျပင္ဘက္ဆီမွ
(ေအာင္ေဇ)

မိသားစုတဖြဲ႔
ထမင္းဝိုင္းရဲ့အလည္မွာ
ထည္ဝါေနတာက
ဆားေလးတပန္းကန္။

အသားငါးဆိုတာနတၳိ
ငါးပိမွ်ပင္မရွိသမို႔
ဆားတတို႔နဲ႔ ထမင္းတဆုပ္
ပလုတ္ပေလာင္း
လည္ေခ်ာင္းမွာတစ္ဆို႔။

စို႔လာတဲ့မ်က္ရည္အသာတၾကည္တို႔
ခပ္ယို႔ယို႔ထြက္ခြါ
အိမ္ေရွ႕ဝရံတာ
ထမင္းဝိုင္းအျပင္ဘက္မွာ။

ေအာင္ေဇ
22-June-1998

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....

ငတ္မြတ္ျခင္း ေတာင့္တ,ျခင္းႏွင့္ တန္ဘိုးထားရွိျခင္း

ငတ္မြတ္ျခင္း ေတာင့္တ,ျခင္းႏွင့္ တန္ဘိုးထားရွိျခင္း
(ေအာင္ေဇ)

ေလာက,တံထြာ ဆိုစရာကား
ဥစၥာေရႊေငြ ေပါမ်ားေလမူ
ခ်မ္းသာဟူ၏။

သို႔တေစမူ
လူသူမနီး ေတာနက္ႀကီးတြင္
ခရီးႏွင္စဥ္ အေဖၚမြန္ကား
သန္႔စင္လွစြာ စားၿမိန္ထုတ္သာ
ရတနာတိ။

ကႏၱာရလမ္း ခရီးၾကမ္း၌
ပင္ပမ္းဆင္းရဲ ပူရွိန္ကဲေသာ္
ပုလဲေရႊေငြ ဥစၥာေတြထက္
ေသာက္ေရတေပါက္ ခရီးေရာက္၏။

အသိဥာဏ္ေထာင္သြင္း သံေခ်က်င္းႏွင့္

ခံတြင္းပါးစပ္ လက္ထိပ္ခပ္ေသာ္
ထြတ္ျမတ္ပိုင္းျခား ႏွလုံးသား၏
ေစစားစြဲျပဳ လြတ္လပ္မႈသာ
ရတနာတည့္။

အေရွ႕ေနဝန္း ေနဆယ္ဆင္းမွ်
ပူျပင္းလွစြာ စစ္အာဏာေအာက္
ကၽြန္သေဘာက္သို႔ က်ေရာက္တေခတ္
တလီစစ္ႀကီး ျပည္တြင္းမီးကို
အၿပီးၿငိမ္းလို ဒီမိုကေရစီ
မိုဃ္းႀကီးသည္သာ ရတနာတည့္။

ရင္မွာဖိစီး စစ္ပူမီးကို
အၿပီးၿငိမ္းလို ဒီမိုဆိုတဲ့
ေရခ်ိဳတေပါက္ တို႔မ်ားေသာက္ခ်င္ စမ္းပါဘိ။

ေအာင္ေဇ
09-May-1998
၈.၈.၈၈ ဆယ္ႏွစ္ေျမာက္ ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။

ကဗ်ာေတြကို အခုလိုေဖၚျပခြင့္ျပဳတဲ့ ဆရာေအာင္ေဇ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တြင္ရွိေသးသည္-ႏွိပ္ပါ....